Most podwieszony w Płocku

Most w Płocku jest kolejnym z serii mostów podwieszonych realizowanych w ostatnich latach, ale jest konstrukcją wyjątkową – największym mostem podwieszanym w Polsce, jego długość całkowita wynosi 1 200 m. Na uwagę zasługuje rekordowa rozpiętość przęsła – 375 metrów (dotychczas przeprawą o największej rozpiętości w Polsce był Most Siekierkowski – 250 m).

Projekt budowlano-wykonawczy nowego mostu przez Wisłę opracowany został przez firmę Budoplan przy współudziale projektantów z zagranicy – prof. Nikoli Hajdina i Bratislava Stipanica. Wykonawcą inwestycji jest konsorcjum Mosty Łódź i Mosty Płock. Zgodnie z harmonogramem rozpoczęta w 2002 r. budowa  zakończyła się w 2005 r.

Most główny będzie miał 615 metrów, w tym 375 metrów przypada na przęsło środkowe – żeglowne. Zawiśnie ono na 28 stalowych linach przymocowanych do dwóch stalowych pylonów, o wysokości 65 m usytuowanych w pasie środkowym mostu.

Szerokość przeprawy wyniesie 27,5 metra. Znajdą się na niej dwie jezdnie o szerokości 7 metrów (każda z nich będzie miała po dwa pasy ruchu) oddzielone pasem o szerokości 5 metrów. Ponadto w projekcie przewidziano po obu stronach ciągi pieszo-rowerowe o szerokości 2,5 metra każdy. Po obu stronach jezdni zaprojektowano pasy bezpieczeństwa o szerokości 1 metra (wewnętrzny) i 0,8 metra (zewnętrzny) oraz bariery ochronne. W 5-metrowym pasie rozdziału między wewnętrznymi stronami barier ochronnych zlokalizowano m.in. pylony, wanty oraz słupy oświetleniowe. Most będzie miał pół procent spadku, tzn. że różnica pomiędzy poziomem przyczółka lewo- i prawobrzeżnego wyniesie sześć metrów. Przeprawa wyposażona zostanie także w kanalizację deszczową, która zbierze wody opadowe i odprowadzi je do Wisły po uprzednim oczyszczeniu w podczyszczalni na lewym brzegu rzeki.

Wanty. Nad głównym nurtem rzeki belka pomostowa podwieszona jest w głównym prześle przez 14 want – 7 z każdego pylonu. Siedem want wychodzi również z każdego pylonu do przęseł bocznych. Wanty znajdują się w jednej środkowej płaszczyźnie. Rozstaw zakotwień w belce mostu w przęśle głównym wynosi 22,5 m. z wyjątkiem najbliższego pylonu w odległości 41,25 m. Wanty boczne są zakotwione w belce mostu nad podporami bocznymi i w ćwiartkach rozpiętości przęseł bocznych w rozstawie co 15 m z wyjątkiem najbliższych pylonów w odległości 30 m.

Podwieszenie realizowane było w najnowocześniejszym na świecie systemie Isotension. Jest to opatentowany przez Freyssinet system umożliwiający wyrównanie sił naciągu w splotach kabla podwieszenia, dzięki czemu naciąg wszystkich splotów jest identyczny.

Firma Freyssinet stworzyła w 1976 roku system podwieszenia HD – wielożyłowych splotów równoległych. Jest on oparty na całkowitej niezależności każdego ze splotów, co niesie ze sobą wiele korzyści, między innymi: oddzielny montaż i naciąg każdego splotu;  indywidualna ochrona przeciwkorozyjna; możliwość wymiany pojedynczego splotu. Standardowa oferta kabli podwieszających HD obejmuje zakres od 1 do 169 splotów. Nie istnieją przy tym właściwie ograniczenia długości kabli i ilości splotów w kablu. Najdłuższe zastosowane dotychczas kable podwieszające pracują jako kable odciągowe mostu Ting Kau w Hongkongu (465 m długości), natomiast kable o największej ilości splotów zastosowano w wieży telekomunikacyjnej Collserola w Hiszpanii (205 splotów). 

Podnoszenie elementów ustroju, zarówno w przęsłach bocznych jak i w przęśle głównym odbywało się z wykorzystaniem urządzenia montażowego ustawionego na zrealizowanym odcinku konstrukcji. Zasadniczą częścią urządzenia były specjalne siłowniki hydrauliczne SL 230, o udźwigu 2356 kN każdy, maksymalnym ciśnieniu roboczym 50 Mpa oraz skoku 30 cm, zasilane z pomp o wydajności 22 dm3/min. Siłowniki te ustawiono na przesuwnej podstawie, która mogła być poruszana za pomocą wkładek teflonowych po wypolerowanej blaszce  co umożliwiało przemieszczanie pionowe podnoszonych elementów około 10 cm.

Podczas praktyk wakacyjnych w 2004 roku przy budowie mostu pomagały dwie nasze absolwentki: Anna Dyło i Magda Garmacka (zobacz więcej).

^góra^   <wstecz<   <home>

opracowali: Violetta Drukała, Jakub Krupka, zdjęcia: http://en.structurae.de/