MOST BAYONNE
RYWALIZACJA AUSTRALIJSKO – AMERYKAŃSKA (SYDNEY – NOWY JORK)

 

Most Hell Gate w Nowym Jorku wiódł światowy prym pod względem rozpiętości przęsła łukowego przez 15 lat. A kiedy rekord ten już został pobity, miała miejsce paradoksalna sytuacja.

Dwa wielkie stalowe mosty łukowe o podobnych rozmiarach zostały oddane do użytku w ciągu jednego roku.

Jeden z nich nawiązujący formą do mostu Hell Gate niemalże we wszystkim, został zbudowany po przeciwnej stronie kuli ziemskiej, podczas gdy jego konkurent, o znacznie lżejszej sylwetce i bardziej nowoczesnym wyglądzie, został wzniesiony zaledwie kilka mil od Hell Gate, po drugiej stronie Nowego Jorku.

Bayonne Bridge jest rozpięty ponad cieśniną Kill Van Kull, łączącą port Nowego Yorku z zatoką  Newark. Most łączy wyspę Staten Island z półwyspem Bayonne od którego wziął nazwę.

Początkowo rozpiętość głównego przęsła miała wynosić ok. 450 m a konstrukcja mostu miała być wspornikowa lub wisząca. Obydwie koncepcje zostały odrzucone ze względów finansowych. Ostatecznie jako najdogodniejsze rozwiązanie przyjęto łuk stalowy zaprojektowany przez Othmara Ammanna.

Górny pas dźwigara łukowego przenika przez pomost, nie kończąc się gdzieś nad nim, jak to było w Hell Gate. Zasadniczy rozpór z pasa dolnego łuku jest przekazywany na przyczółki, na których nie ma monumentalnych murowanych wież, a zaledwie lekka konstrukcja stalowa podtrzymująca koniec pomostu.

Projektowany łuk Bayonne Bridge miał zaprezentować smukłą hiperboliczną krzywą nad jezdnią, natomiast sztywną kratownicę miały utworzyć powtarzające się trójkąty.

Łuk składa się z 40 – stu wykonanych poza miejscem wbudowania połączonych segmentów kratownicy. Bayonne Bridge został zbudowany przez połączenie metody  nawisowej (wspornikowej) i metod szalowania, dzięki czemu cieśnina Kill Van Kull była otwarta dla żeglugi przez cały czas trwania budowy mostu.

Sekcje pokładu pomostu o szerokości czterech pasów ruchu zostały przetransportowane przez barkę i podniesione do miejsca podwieszenia.

Długie wiadukty o 4% spadku podłużnym zostały zbudowane po obu stronach głównego łuku.

Podpory żelbetowe o wysokości od 6 do 32 m podpierają stalową konstrukcję pomostu.

Kiedy kosztujący 13 milionów dolarów Bayonne Bridge otworzono 15 listopada 1931 roku stał się najdłuższym mostem łukowym stalowym na świecie, bijąc Sydney Harbor Bridge, który został otwarty tego samego roku, o zaledwie 60 cm.

W widoku z jezdni można dostrzec przestrzenną koronkę stalową łuku. Te cechy architektoniczne zdobyły uznanie Amerykańskiego Instytutu Konstrukcji Stalowych, który nadał Bayonne Bridge honor „Najpiękniejszej Konstrukcji Stalowej 1931”

Most Bayonne utrzymał tytuł najdłuższego łuku stalowego do 1978 roku, kiedy to został otwarty New River Gorge Bridge w Zachodniej Wirginii.

Do dzisiaj Bayonne jest drugim mostem łukowym stalowym o największej rozpiętości.

Przez cztery pasy ruchu Bayonne przejeżdża w przybliżeniu 20 tys. pojazdów na dzień.

 

Dane Techniczne

Typ przęsła  

łuk stalowy

Data rozpoczęcia budowy 

1 IX 1928 r

Data zakończenia  

15 XI 1931r

Rozpiętość przęsła

503,6 m

Długość wiaduktu Staten Island

835m

Długość wiaduktu New Jersey

1066 m

Długość sumaryczna wyniosłej struktury

2400 m

Szerokość mostu

24,5 m

Ilośc pasów ruchu

4

Szerokość jezdni

17,5 m

Wysokość skrajni żeglownej

43 m

Wysokość łuku od poziomu wody

77 m

Szerokość między kratownicami łuku

21 m

Szerokość łuku nad podporą

19,5 m

Szerokość łuku w środku rozpiętości 

10,8 m

Stal konstrukcyjna na moście i wiaduktach

26000 t

Stal konstrukcyjna na moście

16520 t

Koszt

13 mln dolarów

Linki:

www.nycroads.com

www.bridgepros.com 

www.bayonnenj.org

www.panynj.gov

^góra^   <wstecz<   <home>

opracowali: Rafał Basiaga, Jakub Krupka, zdjęcia: strony www